Hummus maken. Hoe moeilijk kan het zijn? Blijkbaar toch minder makkelijk dan ik ooit dacht, want het lukte me nooit om hummus uit de blender te toveren die me echt aanstond. Waar ik van wilde blijven eten en die lekkerder was dan de bakjes uit de koeling van de supermarkt. Ja, ja, de kant-en-klare varianten vond ik altijd veel smakelijker dan de hummus die ik zelf maakte. Daar gaat natuurlijk iets helemaal mis, want hoe vaak komt het voor dat iets uit een fabriek lekkerder is dan iets uit eigen keuken?
Romig, vol en zacht
Ik houd van romige hummus, vol en zacht van smaak. Dus niet teveel knoflook, niet te zuur en een klein beetje tahin. Een gladde textuur zonder harde stukjes. Toen ik vorig jaar hummus proefde bij Sir Hummus in Amsterdam wist ik het. Ook zonder bemoeienis van de supermarkt is het mogelijk dit heerlijke goedje te eten.
Tijd en geduld
Tijd en geduld zijn twee belangrijke ingrediënten in je huisgemaakte hummus. Even snel snel maken kan, maar dan voldoet hij niet aan mijn eisen van romig, vol, zacht en glad. Ik deed wat research op internet. Daar las ik dat je sowieso geen kikkererwten uit blik gebruikt. Een dag voor ik aan de slag ging met de kikkererwtenpuree weekte ik een pan vol kikkererwten en kookte ze tien uur later.
Moeite waard
En nu komt het. Het meest tijdrovende klusje in het hele proces naar de perfecte hummus. Rond de kikkererwt zit een velletje en dit zorgt ervoor dat je hummus mwoh is. Er zat dus niets anders op dan het pellen van de kikkererwten. Even de kikkererwt tussen je vingers en het vel laat vanzelf los. Moeilijk is het niet. Echt niet. Maar man, wat een werk. Nu denk je misschien, als het zo’n werk is, dan doe ik het niet. Ik gooi die erwten met vel en al in de blender. Prima, zeker doen. Maar, ja en niet zomaar een maar, het is moeite zo waard.
Gedeelde smart…
Ik beken wel dat ik na twintig minuten ontvellen dolblij was dat vriendin Loets me kwam ondersteunen. Gedeelde smart is halve smart toch? Nu maakte ik wel direct genoeg voor een weeshuis, wat wellicht een beetje overdreven is. Als alle kikkererwten ontdaan zijn van hun jasje is het tijd om te blenden. Ook dat doe je met liefde en beleid. Vergelijk het met mayonaise maken. Je mixt alle ingrediënten en daarna druppel je langzaam de olijfolie bij het kikkererwtenmengsel. Zodra het mooi vermengd is, laat je de dip nog echt wel een minuut of vijf draaien op een hoge stand. Eindresultaat? Fluweelzachte hummus, die bijna zo lekker is als die van Sir Hummus en veel lekkerder dan die uit de super.
Ha, mission accomplished!
Hummus
Voor 2 flinke bakjes
Dit zit erin:
- 400 gram kikkererwten, zelf geweekt en gekookt
- Sap van 1 citroen
- 12 eetlepels olijfolie
- 6 – 10 eetlepels water
- 3 theelepels tahin
- 2 tenen knoflook, fijngehakt
- 1 eetlepel komijnzaad
- 2 theelepels paprikapoeder
- Zout en peper
- Voor de garnering: olijfolie, wat kikkererwten, paprikapoeder en grof gehakte koriander
Dit heb je nodig:
- Blender of keukenmachine
- Geduld ;-)
Zo maak je het:
- Pel de kikkererwten. Wrijf de kikkererwt tussen je vingers en het velletje laat vanzelf los.
- Doe alle ingrediënten, behalve de olijfolie, in de blender en laat 5 minuten draaien.
- Voeg de olijfolie druppel voor druppel toe. Laat ondertussen de blender aan staan.
- Als alles goed gemengd is proef je. Voeg eventueel naar smaak nog wat peper, zout, tahin of citroensap toe. Is de hummus iets te dik? Meng er dan nog wat water door.
- Zet de blender weer aan en laat nog 3 minuten op hoog vermogen blenden.
- Schep de hummus op een bord, schenk er wat olijfolie over en garneer met kikkererwten, paprikapoeder en koriander.
Ga jij een recept van Little Spoon maken? Laat het mij dan weten. Ik ben super benieuwd naar jullie kookkunsten. Dit kan via Facebook, tag Little Spoon op Instagram of op Twitter en gebruik de hashtag #LITTLESPOONNL.
Ik ben Stefanie en ik ben gek op koken en lekker eten. Op mijn blog vind je mijn recepten en lievelings restaurants. Omdat reizen net zo'n grote passie van mij is als lekker eten, deel ik ook mijn fijnste reiservaringen met jullie. Veel plezier!