Ondanks dat ik gek ben op Surinaams eten, kookte ik nog niet eerder Surinaamse gerechten. In de Italiaanse, Thaise of Marokkaanse keuken weet ik inmiddels mijn weg wel, maar de Surinaamse lekkernijen hebben nog een hoop geheimen.
Ik begon met Surinaamse nasi, maar ik beken, ik vind een bord nasi eigenlijk helemaal niets. Ik weet niet wat het is. Het enige bordje nasi wat me ooit smaakte was in Indonesië. Na een lange vlucht, wachten tot we het land in konden, onze bagage hadden en in de file stonden waardoor we uren later arriveerden bij ons guesthouse. Volgens mij was het toen al bijna middernacht. De eigenaar wachtte ons op met een bord nasi, een gebakken ei en een flesje bier. De nasi maakte ik voor mijn schatje die er gek op is. Het werd alleen echt een mega groot fiasco. De rijst was te zacht, de smaken niet echt fantastisch en als klap op de vuurpijl vond mijn lover het ook niet lekker. Zit je dan met je goeie gedrag.

Nou geef ik niet op. Wel wat nasi betreft, maar ik wilde die Surinaamse keuken toch nog een kans geven. Eigenlijk is het meer andersom en hoop ik op nog een kans van de Surinaamse keuken. Deze keer wilde ik het niet verprutsen. Het werd een stoofpot, wat helemaal past bij de tijd van het jaar. De dagen worden korter, de nachten een stuk frisser, de vogels verdwijnen langzaam aan richting warmere oorden en heel stiekem gaat de verwarming gewoon al even aan om de kilheid uit huis te krijgen.
Vuur en vlam
Dit keer vroeg ik advies aan vriendinnetje Em. Zij heeft zo’n andere kookstijl en dat vind ik tof. Zo is zij bijvoorbeeld gewoon heel goed in het maken van Surinaamse gerechten. Ik herinnerde me dat ik bij haar een keer Surinaamse stoof at. Dit was zo lekker. Een stevige stoofpot met sukadelappen, veel specerijen, aardappel en natuurlijk Madame Jeanette. Dat kleine gele pepertje wat er zo schattig en vrolijk uitziet. Schijn bedriegt want iets te veel in je gerecht betekent dat je in vuur en vlam staat. En dan niet van de liefde voor de peper.
De stoof pruttelde een hele zondagmiddag op het vuur. Even geduld, maar dat is het waard. Af en toe proefde ik al een beetje van de jus en werd steeds enthousiaster. Na een uur of vier viel het vlees helemaal uit elkaar. Dat is precies wat je wil. Maak lekker veel zodat je er met veel vrienden of familie van geniet. Of eet er zelf gewoon twee dagen van, want een dag later smaakt de stoof nog veel beter.
Super lekker met zoet zure komkommertjes, witte rijst en kouseband. Of gewoon met friet, of zeg ik nu iets heel geks?
Surinaamse stoofpot
Voor 4 personen
Dit zit er in:
800 gram sukadelappen, in stukken gesneden
50 gram roomboter
2 eetlepels bloem
400 milliliter bouillon, rund of groente
8 aardappels, geschild en in kleine blokjes
5 eetlepels pikante sojasaus
2 uien, fijngehakt
2 tenen knoflook, fijngehakt
1 kleine Madame Jeanette, fijngehakt
1 eetlepel ketoembar
1 eetlepel djahé
1 eetlepel laos
Zo maak je het
Verhit de roomboter in een grote braadpan. Als deze begint te kleuren doe je de sukade in de pan en bak je deze goudbruin.
Haal het vlees uit de pan en fruit in de overgebleven roomboter de ui, knoflook, Madame Jeanet, ketoembar, djahe en laos. Als de ui zacht is voeg je de sojasaus en de bouillon toe. Meng alles goed en schep nu de bloem in de pan. Roer net zo lang tot de bloem is opgenomen in het vocht en breng aan de kook.
Het vlees mag nu terug in de pan. Laat het vlees met het deksel op de pan zeker vier uur stoven. Roer regelmatig en controleer of er nog voldoende vocht in de pan zit. Voeg als het te droog wordt wat heet water toe.
Een half uur voor je de stoof gaat eten, doe je de aardappels in de pan erbij en laat die nog even meestoven.
Een beetje geduld, maar het is het zo waard. Enjoy!
Ga jij een recept van Little Spoon maken? Laat het mij dan weten. Ik ben super benieuwd naar jullie kookkunsten. Dit kan via Facebook, tag Little Spoon op Instagram of op Twitter en gebruik de hashtag #LITTLESPOONNL.
Volg je me al?
Facebook, Instagram, Twitter
